ฐากูร : บางทีบอกแต่เขาทำงานก็อาจจะลืม มันคือกีฬาที่ผมชอบ ก่อนหน้านี้ผมไม่มีเวลาทำอะไรเลยนอกจากทำงาน ทำบ้าน และตอนนี้ถึงช่วงที่ผมอยากจะทำอะไรที่ผมชอบจริงๆ วันที่เขาบอกว่า ให้รถกองมารับ คือมันมีงานด่วนเข้ามา จะรับมั้ย อาจจะต้องไปรถคันอื่น
เป็กกี้ : มันเป็นช่วงเวลาช็อกใจ อยู่ดีๆ ก็ปุ๊บปั๊บ เขาบอกว่าจะมีรถกองมารับ รู้สึกว่า อ้าว ทำไมไม่ปรึกษากันก่อน ถามว่าไปรถกองได้มั้ย หรือเอารถเราไปเอง เขาไม่ได้พูด เขาบอกว่าให้เราไปรถกอง
คือปกติเวลาจะไปไหน ฐากูรจะเป็นคนขับรถพาภรรยาไป?
เป็กกี้ : รู้สึกแย่ รู้สึกเศร้ามาก ว่าทำไมเขาไม่ปรึกษาแล้วเลือกจักรยาน ไม่เลือกเรา เราไปทำงาน ไม่ได้ไปเที่ยวนะ (เสียงสั่น) วันที่เห็นเขาไปปั่นจักรยานที่เขาใหญ่ รู้สึกแย่ แต่ก็เงียบ ไม่ได้ชวนทะเลาะ พยายามทำความเข้าใจอยู่ แต่ดวงจิตแตกคือวันที่มีรถกองมารับ ตอนนี้ก็พยายามหาตรงกลางระหว่างกันและกัน ใจเป็กไม่อยากจะห้ามฐานะ เห็นเขามีความสุขเราก็ยินดีนะ แต่บาลานซ์หน่อย อย่าทำให้เรารู้สึกแย่ เหมือนทอดทิ้งกัน เราทำงานหาเงินมาใช้ด้วยกันนะ อย่าทำเหมือนกับว่าทิ้งเราไปเลย แล้วเลือกทางนั้นไปเลย มันรู้สึกอย่างนั้น เราเจริญมาด้วยกัน
เห็นน้ำตาเขาแล้วรู้สึกอย่างไร?
ฐากูร : ก็จริงๆ แล้วมันก็มีแค่ครั้งเดียว เราวางแพลนไว้แล้ว ผมก็ถามเขาว่าจะรับงานมั้ย ก็ถามก่อน คือเราไม่ค่อยคุยค่อยเคลียร์กัน ใช้วิธีเงียบ
ฐาก็มีเรื่องน้อยใจเป็กเหมือนกัน?
ฐากูร : เราคอยซัพพอร์ตเขามาตลอดตั้งแต่เริ่มต้น จนวันหนึ่งชีวิตเรามันมีความสุขมากแล้วจนเริ่มรู้สึกมีความสุขกับสิ่งเล็กๆ ที่พอจะมีแล้วเราก็มีความสุขกับมัน มันเป็นสิ่งที่ผมอยากเป็นแบบนั้น
ทะเลาะกันเป็นเดือนเลยที่ไม่คุยกัน ยังมีอะไรคาใจอยู่มั้ย?
เป็กกี้ : ไม่รู้จะเริ่มต้นที่อะไร เพราะเรื่องนี้ไม่มีใครผิดใครถูก เขาก็อยากไปทำในสิ่งที่เขารัก เป็กก็อยากทำงาน เป็กแค่กังวลเรื่องงาน ว่าจะไม่มีงาน กลัวว่าเขาจะไม่รับโทรศัพท์แล้วรับงานให้เป็ก อาจจะเป็นปมของเป็ก เพราะเคยไม่มีเงิน
ฐากูร : ตอนที่ไม่คุยกัน 1 เดือน แต่ยังไปไหนมาไหนด้วยกัน ผมอึดอัดนะ เศร้า แต่ว่ามันก็ต้องทำในสิ่งที่เราต้องทำ ทำหน้าที่ของตัวเองในส่วนของตัวเอง แต่เราไม่คุยกัน
เป็กกี้ : คุยเท่าที่จำเป็น คุยกันนะแต่ไม่ปกติ อยากให้มันดีกว่าเดิมนะ สุดท้ายก็อยากให้เขามีความสุขในพื้นที่ของเขา มีความสุขกับกิจกรรมที่เขาจะทำ ตัวเป็กก็ต้องหาความสุขในวันที่ไม่มีเขาให้ตัวเองโอเค มันถึงจะโอเค
พอมีปัญหากัน คิดจะเลิกกันมั้ย?
เป็กกี้ : เป็กไม่มีนะ แต่แค่รู้สึกเหนื่อย
ฐากูร : ไม่มีครับ ไม่เคยคิดจะเลิกเลย แต่ว่าคุยกันยังไม่ค่อยลงตัวในเรื่องนี้
เป็กกี้ : เมื่อก่อนเราจะมีกิจกรรมที่ทำด้วยกันในวันหยุด แต่พอเขามีกิจกรรมที่ชอบ พอวันหยุดเขาก็จะหายไปเลย ทุกวันหยุดทุกรอบเลย แต่เขาก็จะมีถามว่าจะทำอะไรมั้ย คือเข้าใจ เมื่อก่อนวันหยุดเราทำกิจกรรมด้วยกัน แต่พอเขาไปทำกิจกรรมที่เขาชอบ ความรู้สึกเราก็เกิดช่องโหว่
ฐากูร : ผมก็พยายามให้จบในช่วงเช้า แล้วก็กลับมาบ้าน
อะไรคือจุดที่ทำให้เราทั้งสองคนยังไปต่อ?
ฐากูร : ความรักแหละครับที่ยังมีให้กันอยู่ ทุกสิ่งทุกอย่างก็จะผ่านไปได้ ถ้าเขาพูดว่า พี่ไม่ไหว ฐาเลิกปั่นจักรยานได้มั้ย เขาพูดแค่นี้ผมก็หยุดเลย ทำเพื่อเขาได้ ให้พูดเลย ให้บอกเลย
เป็กกี้ : (ร้องไห้) แล้วใครจะไปพูด
คำพูดแบบนี้ถ้าผู้ชายเขาไม่รักเรา เขาไม่พูดคำนี้นะ?
เป็กกี้ : ใครจะพูดได้ พูดไม่ได้หรอกค่ะ ถ้าพูดได้คงพูดไปแล้ว พูดก่อนจะเป็นเรื่องอีก เพราะเราก็เห็นว่ามันเป็นความสุขของเขา เราจะพูดได้เหรอ แต่ที่สำคัญคือเขาจะต้องแบ่งเวลาให้เป็น แต่ตอนนี้โอเคแล้ว ใช้เวลาปรับกันก่อนจะมาออกรายการ
ช่วงนี้รายการคู่มาเยอะมาก จากที่เราเป็นมู้ดคู่รักที่แบบดี ไม่ดีเลย เราเคยไปไหนมาไหนด้วยกัน เราไม่เหลือความสวีตให้แก่กันและกันเลย เขาสวีตกับจักรยานตลอด และตอนนี้ก็พยายามกันแล้ว ก็ดีขึ้น แต่ก่อนหน้านี้เป็นความรู้สึกที่ดิ่ง และพยายามเข้าใจกับมัน และมันก็ดีนะ เขาไม่ได้ไปกับผู้หญิงคนอื่น ก็ไปเล่นกีฬาของเขา
ฐากูร : รู้สึกไม่ดีเลยที่เขาเสียใจ แต่ว่า ก็พยายามจะปรับให้มันโอเค
